Reklamni
baner

Reklamni
baner

Predstava

Predstava "Malo o duši" na Cetinju

  20:00, 18.11.2017

U subotu, 18. novembra u 20h, u Kraljevskom pozorštu Zetski dom, biće odigrana predstava "Malo o duši" autorke Vislave Šimborske, u adaptaciji i režiji glumice Varje Đukić.

Muziku za predstavu komponovala je Nina Perović, a sviraće i violistkinja Ana Rašović. Poeziju Vislave Šimborske prevela je Biserka Rajčić. Predstava Malo o duši je adaptacija 14 pjesama Šimborske iz zbirke Trenutak koja sadrži 23 pjesme. Izbor je "diktirala" dramaturška ideja da se u tri "nivoa" u razvije monološka, dijaloška i konačno poezija koja izlazi svjesno tematski u dijalog ne samo sa čitaocem pojedinačno, već sa grupama, narodima, čovječanstvom. U tri sam segmenta dramturgiju adaptacije formirala. U prvom dijelu pjesme Trenutak, Oblaci, Negativ, Ćutanje bilja, Rani sati, Djevojčica svlači čaršaf sa stola, razvijaju suodnos faktogrfije, pjesnikinje smrti dok se upravo odvija neka vrsta buđenja, rađanja prvobitne dimenzije - portage za relativizaciom trajanja. Naslovna pjesma Trenutak upravo je pokušaj apsolutne relativizacije vremena. Slijede pjesme koje se razvijaju ritmički i muzički, mijenjaju poziciju sagledavanja sopstvene pozicije u odnosu na jezik, prirodu, pol, drugi pol, ljudski rod, ontologiju, antropologiju, biologiju, filozofiju, sociologiju, politiku, fiziku… U drugom dijelu se u pjesmama Tušta i Tma, Tri najneobičnije reči, Iz sećanja i Lista uzete, uzimam kao situaciju u kojoj realizujemo karnevalizacije prirode pjesništva - pjesnikinje, glas razmjenjuje dijaloški sa publikom. U trećem, karnevalizacija, poezije koja samu sebe kao subjekta relativizuje, svoje domete, ulogu, društvene funkcije, preobrati se u direktnu, angažovanu i neupitnu etičku poziciju. Počinje upravo pjesmom po kojoj predstavi dajem naziv Malo o duši . Recimo da je tačnije sve što sam namah našla, a ne slučajno, kako Jung definiše dušu kao "svjetski problem". Upravo je tom, u samoj definiciji i upotrebi pojma moguće tragati za dramaturgijom, adaptacijom poezije Šimborske. Zanima me ne samo njen karakter, već tačka preloma, navodna tačka, u kojoj duša “socijalizuje”, dijalogizira u značenjskom i u smislu izraza značenja – dramskom I muzičkom. A ta "igra" "pjesnikinje u duši, duše pjesnikinjine, nije razdvojiva od suočavanja sa svakodnevnim prizorima koje prakticira ljudska vrsta – bezdušjem, ogoljenim postupcima koji se masovno u oblicima društvenih zajednica prakticiraju. Njene su pjesme, svaka pojedinačno, kao sekvence, dinamične i zaokuružene unutar sebe. Muzika u predstavi predstavlja bitan dramaturški sloj. Kroz nekoliko različitih segmenata, u vidu dijaloga, pratnje ili diskretnog muzičkog sjenčenja, zvučno oblikuje čitanje poezije Šimborske. Kolaž, kao dominantan pristup u oblikovanju forme čitave predstave, podebljan je muzičkim slojem (zaokruženim muzičkim cjelinama koje se jedna na drugu nadovezuju), koji čine tri segmenta: solo violina kao aktivni učesnik na sceni, prethodno snimljen i muzički oblikovan audio zapis koji se reprodukuje sa zvučnika, kao i specifičan tretman glasa glumice, koji je elektronskim putem na različite načine modifikovan. U scenskoj formi interpretirati djelo pjesnikinje Šimborske kako bi egzistencijalne teme koje njena poezija artikuliše, podstakle gledaoce na kreativniji doživljaj svijeta, sopstvene pozicije i uloge."

Nema komentara za ovaj događaj

Vrijedi pogledati

Rezultat projekta Kultura Crne Gore na klik (Glavni Grad Podgorica) i Klik za kulturu (Telenor Fondacija)